معلم چو آمد به ناگه کلاس                                          

                                                               چو شهری فرو رفته خاموش شد

سخن های نا گفته در قلب                                          

                                                                به لب نا رسیده فراموش شد


سکوت کلاس غم آلود را                                            

                                                               صدای رسای معلم شکست

ز جا ((احمدک))جست و بند دلش                                  

                                                              از این بی خبر بانگ ناکه شکست

بیا احمدک درس دیروز را                                                    

                                                              بخوان تا که بینم که سعدی چه گفت

ولی احمدک درس یادش نبود                                                

                                                              زبانش به لکنت بیفتاد و گفت :                               

  ب ب ......بنی آدم اعضای یکدیگرند                           

                                                              که در آفرینش ز یک گوهرند                                        

   چو چو .....عضوی به درد آورد روزگار 

                                                              دگر عضو ها را نماند قرار 

                                             

                                تو تو ......وای یادش نبود

 

جهان پیش چشمش سیه پوش شد                                        

                                                              به جای محبت شراری جهید

غضب می درخشید زچشمان او                                      

                                                              معلم بگفت به لحنی گران

چرا احمد کودن بی شعور                                            

                                                              نخواندی چنین درس آسان بگوی؟

مگر چیست فرق تو با دیگران؟                                     

                                                             عرق از جبین -  احمدک پاک کرد

خدایا خدایا چه می گوید آموزگار                                    

                                                              نمی داند آیا که در این میان

بود فرق بین دار و ندار                                              

                                              که آنها به دامان مادر خوشند و من بی وجودش نهم سر به خاک                    

به آنها جز از روی مهر و خوشی                                 

                                                              نگفته کسی تا کنون یک سخن

من از روی اجبار و از ترس مرگ                              

                                                               کنم با پدر پنبه دوزی و کار

 

                          ببین ببین دستهای پر از کینه ام شاهد است                           

معلم سخنهای او را برید                                          

                                                              هنوز او سخنها ی بسیار داشت

معلم بکوبید پای بر زمین                                        

                                                              و این پیک قلب پر از کینه بود

به من چه که مادر ز کف داده ای                              

                                                              به من چه که دستت چر از پینه است

دود یک نفر پیش ناظم که او                                  

                                                              به همراه خود یک فلک آورد

نماید پر از پینه پاهای او                                       

                                                              زچوبی که بهر کتک آورد

چو این سخن از معلم شنید                                      

                                                              زچشمان او کور سویی جهید

به یاد آمدش شعر سعدی  و گفت                          

                                                              ببین ببین یادم آمد خدا را تامل دمی

تو کز محنت دیگران بی غمی                                

                                                              نشاید که نامت نهند آدمی!

 



تاريخ : سه‌شنبه ۱٩ مهر ۱۳٩٠ | ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : غفاری ، سبزی ،اکبری | نظرات ()
  • ریه
  • قالب میهن بلاگ